Haringvliet, eaux saumâtres?25/06/2011
La deuxième chambre du gouvernement Néerlandais vient de décider d’une ouverture permanente d’une partie des écluses du Hellevoet sur le Haringvliet.
Concrètement, cela transformera une zone non-négligeable du Haringvliet en eaux saumâtres.
La question est bien sûr, qu’adviendra-t-il des carnassiers sur ce plan d’eau?
Une partie migrera probablement vers le Hollandsediep.
Les réactions sont mitigées.
Certains mettent en avant, avec raison, que le Noordzeekanal qui bénéficie d’une belle population de carnassiers (perches, brochets et sandres) est bel et bien une eau saumâtre et il existe d’autres exemples de plans d’eaux saumâtres où survivent avec succès du carnassiers. Suède, Allemagne sont ainsi des exemples et même l’Espagne où, à notre grande surprise, nous avons touchés du silure dans l’embouchure même de l’Ebre.
Espérons que ce sera également le cas pour le Haringvliet.
D’autres espèces d’eau salée ou migratoires y viendront probablement enrichir la population piscicole.

En ce qui nous concerne, exception faite des pêcheurs professionnels, une seule réelle crainte, la corrosion saline qui attaquera nos coques en aluminium ainsi que nos moteurs thermiques si nous ne les entretenons pas correctement après chaque partie de pêche
Nous devrons encore plus que d’habitude veiller au rinçage de notre matériel.
Quant à la survie du carnassier seule l’avenir pourra nous le dire!


Robin et Michel

Haringvliet,zoet of zout?25/06/2011
De tweede kamer van de Nederlandse regering heeft zojuist besloten een permanente opening van een deel van de sluizen van Hellevoet op Haringvliet te houden.
Concreet zal dat een belangrijke zone van de Haringvliet in zout wateren veranderen.
De vraag is “natuurlijk wat zal er gebeuren met de roofvissen op dit water?”
Een deel zal waarschijnlijk naar het Hollandsediep trekken.

De reacties zijn echter gemengd.
Sommige brengen naar voren, en met reden, dat het Noordzeekanaal, die van een mooie bevolking aan roofvissen geniet (snoekbaars, snoeken en baars), wel degelijk een zout water is, net zoals tal van andere voorbeelden van brakwateren waar de roofvissen met success overleven. Zweden en Duitsland zijn aldus voorbeelden en zelfs Spanje waar, tot onze grote verrassing, wij zelf meerval in de monding van de Ebro hebben getroffen. Hopen dat dit eveneens het geval voor de Haringvliet zal zijn. Andere zoutwater- of migratiesoorten zullen waarschijnlijk de vispopulatie komen verrijken.

Wat dit voor ons het probleem is, behalve dan voor de commerciële vissers, is dat het zout onze aluminium boten, alsook onze motoren zullen beschadigen indien we deze niet na elke visuitstap goed onderhouden.
We zullen nog meer als gewoonlijk op het kuisen van on materiaal moeten letten dus.
Wat het voortbestaan van de roofvis betreft zal enkel de toekomst ons kunnen vertellen!


Robin et Michel