Deze zondag hadden we de "RAGE". 12/10/2010 We hadden met onze boot niet meer gevist sinds de Fair for Fly & Lures in Maurik begin september. Bovendien heeft onze nieuwe 60 HP motor 3 weken lang zitten wachten om voor de eerste keer te water te gaan. Vandaar dat we "Rage" ondervonden.
Was dit een teken?
Het weer kondigde ons, volgens de sites, droog en zonnig weer aan, met een temperatuur van 18° en een oostenwind van 3 tot 4 beauforts. Niet echt de beste voorwaarden voor visserij. Oostenwind bracht mij nu eenmaal nooit geluk...
Buiten de visuitstap zelf, wouden we ook onze nieuwe Mercury EFI 60 motor uitproberen en onze laatste aankopen van Maurik.
Trollen… om te beginnen.
Onmiddellijk na te water gingen, stelde ik Robin voor om zo’n half uur op 4 meter diepte te slepen. Dat bleek een goed plan te zijn omdat, dankzij de structure scan van de HDS-8, we enkele scholen aasvis signaleerden.
Hun ‘maaltijd’ was aanwezig, de roofvissen konden niet ver zijn.
Uit ervaring wisten we dat er hier zowel baars als snoekbaars regelmatig rondzwemmen, dus haalden we de pas gekochte slick-stiks " 90 SR en 90 DR van Fox Rage boven.
Robin koos de 90 DR "Appleseed", een goede kleurkeuze voor snoekbaars.
Ik nam de 90 DR met "firetiger" kleur.
We hadden nauwelijks 50 meter gevaren dat de eerste aanbeet een feit was.
Na een mooie drill met mijn Illex S-195 ML power finesse hengel werd een snoek van 80 cm op het droge gelegd.
Enkele foto's later werd hij veilig en wel terug in het water gezet.
Kenmerken van de "slick-stik":
90SR 9 cm - 15 gr - shallow runner - suspending - max. diepte 2,7 m
90DR 9 cm - 15 gr - deep runner - suspending - max. diepte 4,5 m
Robin veranderde snel zijn "Appleseed" naar een "firetiger" slick-stik waarmee hij 100 meter verder nog 2 kleine snoeken binnenbracht.
We beseften dat een te hoge snelheid, meer dan 3,8 km/u, de actie van het kunstaas belemmerde. We beperkten onze snelheid tot 2. 5 km/u, dit leek ons het meest geschikte. De vangst van drie snoeken op een afstand van 300 meters bewees ons gelijk in deze veronderstelling.
Op zoek naar snoekbaars…
We stopten met slepen en gingen verticalen, vastberaden om nog wat snoekbaarsen te vangen.
Gezien de irritante Oostenwind, besloten we de snoekbaars te zoeken in 3 typische plaatsen waar ze zich op dit moment nestellen.
- 4 - 5 m aangezien het nog steeds zeer vroeg was
- 7 - 8 m aangezien dit nu de meest typische plek is voor dit moment
- 10 - 12 m aangezien de Oostenwind droog is maar toch fris genoeg.
Terwijl we over een diep plateau van 4 tot 5 m passeerden, kregen we twee kleine aanbeten die snel gevolgd werden door de vangst van een paar kleine snoekbaarzen. Verrassend genoeg boekten we geen succes met de kleine "culprit" met bruine rug of met de Dull-shad die nochtans zeer goed werken op deze plek.
Het is uiteindelijk met de "slugger shad" van Fox rage, met de kleur "Appleseed”, dat de snoekbaarsen besloten echt te bijten.Bij gebrek aan beten verlaten we het plateau en vervolgden we onze zoektocht naar een kleine dalende rond de 7 tot 8 meter diepte.
Tot slot, verschenen de eerste bananen op het scherm van HDS-8. Het waren er niet echt veel, maar het ging over het moraal.
We vingen snel weer enkele snoekbaarzen. Ze waren niet groot, maar het was beter dan niets. Dan plotseling niets meer, geen aanbeten meer, geen bananen meer, niets meer. Dus zochten we met de boot naar diepere wateren, naar een zone van 10-12 m.Tot onze grote opluchting, waren de vissen zijn nog steeds aanwezig in de diepere plekken.
Dus zochten we met de boot naar diepere wateren, naar een zone van 10-12 m.Tot onze grote opluchting, waren de vissen zijn nog steeds aanwezig in de diepere plekken.
We besloten om een beetje te zien wat de motor in z’n marche had, en dus draaiden we het gas open van de Mercury EFI 60.
Voorzichtig bleven we het gas meer opendraaien tot 2/3.
De versnelling is een duidelijke verbetering, maar waar we het meest tevreden over waren was de indruk dat deze motor beter in evenwicht is met de boot dan de Honda 50 pk.
Al navigerend tussen de vele zeilboten die van de wind profiteerden, probeerden we nog een paar plekken maar zonder al te veel succes. Met onze nieuwe motor in de aanslag, besloten we een diepte van 7-8 meter uit te testen die zo’n 8km verder gesitueerd was.
De « Rage » om te vangen,
Na een flexibele reis, probeerden we onzen kansen uit op een diepte van 7-8 meter. Onze keuze bleek goed te zijn want we zagen al snel vis op ons dieptemeterscherm.
Wij besloten de wind even tegen te varen om ons vervolgens terug over deze plek te laten driften, afgeremd door de electro motor.
Shads, voorzien van loodkoppen van 20 g, daalden snel af naar de bodem. Ondanks de vis er wel was, hadden we geen aanbeten en al onze pogingen bleven vruchteloos.
Onze collectie van de fijnste shads gingen een voor een hetzelfde lot aan: finn’s, salt shaker, culprit, netbait, dull shad, HS810, Gambit, etc… zelfs de "slugger shad",die een uur ervoor nog goed ging, had geen succes..
Niets, nada, noppes.
Aangezien we geen kleine aasvisjes hadden, konden we het ook niet proberen met de fire-ball, crisisvergadering op de boot dus om te zien wat we nog konden doen.
Na verschillende soorten animatie uitgeprobeerd te hebben, tesamen met andere amplitudes, bleef er ons geen andere mogelijkheid dan een minimum aan actie uit te proberen. Actie dat voornamelijk werkt tijdens de winterperiode.
Al zoekend in de shaddozen, viel ons oog op de twee exemplaren van de "Legend" shad, die we bij het eiland van Maurik van Dietmar Isaiasch ontvangen hadden.
De "Legend" is een scatter shad.
In het verleden heeft de grote "scatter-shad" ons al tijdens de strengste winterperiodes vis opgeleverd. Helaas konden we deze “scatter-shads” op een bepaald moment niet meer in de winkelrekken vinden buiten de kleine versie die voor de Black-Bass bedoeld is, maar die gaf ons geen voldoening. De twaalf tentakels van de "Legend" bestaan uit een drijvende materie. Dit is super belangrijk en het grote verschil tussen deze en andere “scatter-shads”, wiens tentakels niet drijven en snel op de bodem zakken. Je moet de animatie eens in een waterbak zien, het verschil is echt enorm.
Legend Brown ChartreuseIk kies ervoor om die met de kleur "Appleseed" te gebruiken, een van de kleuren die ik het meest waarder onder de "Mann's" shads.Met een loodkopje van 20 gram erop, hou ik mijn "Legend" stilstaand enkele centimers boven de bodem.
De keuze blijkt aan te slaan bij de vissen, want snel erna voel ik echt precies een “schot” in mijn pols. Verrast door deze aanbeet, vergeet ik m’n rem in te drukken en raakt deze vis van m’n haak. Robin pakt onmiddellijk de tweede "Legend" shad die we hadden, eentje met brown chartreuse kleuren. Ondertussen bracht ik m’n eerste snoekbaars met deze shad al naar boven.Spoedig erna volgen meerdere van zijn soort.
Robin rust niet en vangt ook zijn quota aan vis.
Op een bepaald moment, terwijl ik mijn shad terug naar beneden liet zakken, werd hij al opnieuw gepakt.
Ik slag aan en breng een prachtige baars, die groter is dan 42 cm en met een goed gevuld buikje.
Robin doet hetzelfde en vangt ook een net iets kleinere baars.
Enkele vissen volgen nog, maar om 14u30 uur besloten we een einde te maken aan deze vispartij.
Alles bijeen was het uiteindelijk een prachtige dag, vol met vangstmomenten. Met 26 vissen bestaande uit snoek, snoekbaars en prachtige baarzen, hebben we toch een geweldige visdag gehad.
Thuis, op basis van de foto's, constateerden we dat de snoekbaarzen een uiterst bruine kleur hadden op hun rug.
Was het het zonlicht? Raar, aangezien we dit kleurverschijnsel niet in ons foto archief terugvinden. Hoewel, dit kleurtje lijkt zeer fel op die van de kleine “culprit” shads die wij regelmatig gebruiken in deze wateren.
De doeltreffendheid van enkele van onze recente aankopen heeft ons erg verrast. De harde"lick-sticks", de "Slugger shads", de "Legend" shads, allemaal van het nieuwe FOX rage gamma, hebben aangetoond dat ze hun plaats in onze shaddozen meer dan verdienen.
Is dit te wijten aan hun prachtige animatie, de natuurlijke visolie die ze bevatten of de combinatie van deze twee elementen, daar kan ik niet op antwoorden.
In ieder geval, ze maken nu onderdeel uit van onze standaard kunstazen.
Ander goed nieuws, het verbruik van onze nieuwe motor.
Tijdens dezevis dag, hebben we + /- 35 km gevaren, en op basis van de brandstof meter, blijkt dat we veel minder verbruikt hebben dan met onze vorige motor.
Gegokt zo’n 25% minder. Een punt dat we in het oog zullen houden bij onze volgende uitstappen.
Michel et Robin.